Κυκλοφόρησε το βιβλίο της Πόπης Ντόβα – Μπαζάκα με τίτλο “Ακτινογραφώντας τον σύγχρονο κόσμο” το οποίο είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον
«Το μέλλον είναι κυριολεκτικά στα χέρια μας,
για να το πλάσουμε, όπως το θέλουμε.
Αλλά δεν μπορούμε να περιμένουμε μέχρι αύριο.
Το αύριο είναι τώρα».
[Ελέανορ Ρούζβελτ ]
Γράφει η Χρυσούλα Σπυρέλη // *
Από τις εκδόσεις Ζήτη (Σεπτέμβριος 2025) κυκλοφόρησε το εξαιρετικά ενδιαφέρον βιβλίο της Πόπης Ντόβα-Μπαζάκα, Ακτινογραφώντας τον σύγχρονο κόσμο.
Η συγγραφέας Πόπη Ντόβα – Μπαζάκα γεννήθηκε και ζει στο Αγρίνιο. Είναι απόφοιτος του Κλασικού τμήματος της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Υπηρέτησε ως φιλόλογος στη Μέση Εκπαίδευση. Έχει γράψει άρθρα και δοκίμια τα οποία έχουν δημοσιευτεί στον έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο και γενικότερα συμμετέχει ενεργά σε πολιτιστικές και κοινωνικές δραστηριότητες του τόπου της.
Ασχολείται, επίσης, συστηματικά και με την ποίηση. Ποιήματά της έχουν συμπεριληφθεί στις Ανθολογίες «Ξεφυλλίσματα», «Θερινές περιπλανήσεις» και στο «Λεύκωμα Σύγχρονων ποιητών και λογοτεχνών» (Εκδόσεις I travel Poetry). Στον 8ο Ποιητικό διαγωνισμό των ίδιων εκδόσεων έχει λάβει Τιμητική διάκριση και Αριστείο. Συμμετείχε και στο Καλλιτεχνικό Ημερολόγιο 2025 (τχ. 19, Υδράνη). Επίσης, ποίημά της με τίτλο «Το Πήλιο και η Μαγεία του» συμπεριελήφθη στον τόμο «Ταξίδι» (εκδόσεις Παρέμβαση). Η λογοτεχνική ομάδα του I travel Poetry, στο Ανθολόγιο Διαγωνισμών «Στιγμές Έμπνευσης» συμπεριέλαβε το ποίημά της «Προσκλητήριο Ποίησης» το οποίο βραβεύτηκε με το Αριστείο Χρυσής Πένας. Η κριτική επιτροπή του περιοδικού στον λογοτεχνικό διαγωνισμό Ποίησης και Πεζογραφίας 2024 απένειμε τιμητική διάκριση του ποιήματός της «Φύση και έμπνευση». Αλλά και στο Ανθολόγιο ποίησης, «Στάλες Σιωπής» περιέχεται το ποίημά της «Στα αχνάρια της αλήθειας».
Το βιβλίο «Ακτινογραφώντας τον Σύγχρονο Κόσμο» είναι η πρώτη της επίσημη και συστηματοποιημένη έκδοση με δοκίμια που άπτονται κοινωνιολογικών προσεγγίσεων και αναζητήσεων. (Πηγή: Εκδόσεις Ζήτη, 2025). Εξερευνά κοινωνικά φαινόμενα, τις ανθρώπινες σχέσεις, τον σύγχρονο πολιτισμό γενικότερα. Όπως επισημαίνει η ίδια η συγγραφέας στα Προλεγόμενά της, το έργο της καθιστά σαφές ότι η διαμόρφωση στόχων και η θεώρηση της ζωής είναι στενά συνδεδεμένα με το οικογενειακό, σχολικό και κοινωνικό περιβάλλον.
Ήδη αξιοπρόσεκτα είναι τα περικειμενικά στοιχεία του βιβλίου – όπως τίτλος, εξώφυλλο, οπισθόφυλλο, βιογραφικά στοιχεία συγγραφέα, η αφιέρωση του έργου της στον σύζυγό της, τον φιλόλογο «Χρήστο Μπαζάκα», αλλά και το «Μεγάλο Ευχαριστώ», σε όλους όσους με τον τρόπο του ο καθένας, ενθαρρύνοντάς την συνέβαλε στην ολοκλήρωσή του. Ιδιαίτερα ο τίτλος μεταφέρει το κεντρικό μήνυμα, το οποίο στην προκειμένη περίπτωση καθορίζει τις προσδοκίες μας και την πρώτη εντύπωση για το περιεχόμενο. Πρόκειται για ένα αξιόλογο έργο για όλους όσους αναρωτιούνται «τι συμβαίνει γύρω μας και γιατί».
Απευθύνεται, λοιπόν, στους αναγνώστες με απώτερο στόχο να συμβάλει στην αναζήτηση προτάσεων και λύσεων που θα οπλίσουν τον άνθρωπο με δυναμική ενέργεια η οποία θα λειτουργήσει ως αντίσταση στην κοινωνική παρακμή, υλοποιώντας το βασικό στόχο του πονήματος, την οικοδόμηση ενός καλύτερου μέλλοντος. (Βλέπε «Προλεγόμενα», σελ. 11). Μέσα από απλή και ουσιαστική γραφή εξερευνά κοινωνικά φαινόμενα, ανθρώπινες σχέσεις και γενικότερα τον σύγχρονο πολιτισμό.
Τα περιεχόμενα κατατάσσονται σε πέντε (5) μέρη με τις παρακάτω θεματικές ενότητες:
Μέρος Α΄. Ζητούμενο: η ποιότητα ζωής.
Μέρος Β΄. Στοχάζομαι και προβληματίζομαι.
Μέρος Γ΄. Κοινωνικά Θέματα.
Μέρος Δ΄. Παιδαγωγία.
Μέρος Ε΄. Πολιτισμός και λαογραφία.
Άλλωστε μια θαυμαστή ποικιλία θεμάτων σε καθεμιά από τις παραπάνω ενότητες δεν περνά απαρατήρητη αλλά κινεί την αναγνωστική περιέργεια όλων μας. Αναφέρω ενδεικτικά τα εξής θέματα: Η τρίτη ηλικία «εν δράσει» (σ. 30). Ο άνθρωπος φίλος και εχθρός του δάσους (σ. 40). Ο αυτοσεβασμός και η αιδώς στην εποχή μας (σ. 49). Νεανικός Αλκοολισμός (σ. 80). Αθλητισμός και ομαδική βία» (σ. 84). Προσφυγική κρίση (σ. 106). 21η Σεπτεμβρίου: Ημέρα Ειρήνης (σ. 120). (Σχολικός εκφοβισμός/ Bullying (σ. 141). Διαδίκτυο και παιδιά (σ. 158). Ελλήνων Πάσχα (σ. 196). Πρωτομαγιά: Ιστορική μνήμη και κοινωνική διάσταση (σ. 202) κ. ά.
Όλα τα παραπάνω ενεργοποιούν εξαρχής την αισθητική συγκίνηση του κάθε αναγνώστη και θεωρώ ότι δεν θα κλείσει κανείς εύκολα το βιβλίο της Πόπης Ντόβα – Μπαζάκα χωρίς να το ολοκληρώσει. Διαισθάνομαι την απήχηση που θα έχει αυτή η λογοτεχνική ακτινογραφία του σύγχρονου κόσμου στο αναγνωστικό κοινό.
Παράλληλα συγκινούμαι και ευχαριστώ την εκλεκτή Συνάδελφο που μας δίνει την ευκαιρία να αναμοχλεύσει ο καθένας μας, στην προσωπική του πορεία, εκείνες τις καλές στιγμές που αξιωθήκαμε, όσοι υπηρετήσαμε ως εκπαιδευτικοί. Ανεπανάληπτο φως η αγάπη των παιδιών που βιώσαμε μέσα στο πέλαγος της λαμπροφόρας νεότητας, όταν αναχωρούσαμε από την εκπαίδευση θέλοντας και μη. Εκείνα τα μάτια των εφήβων μάς υπόσχονται διαρκώς το φως και την ελπίδα.
Δυνατή και γεμάτη συναίσθημα η γραφή της Πόπης Ντόβα – Μπαζάκα καθρεφτίζει πρωτίστως την Αγάπη της για όλα τα παιδιά που πέρασαν από τα θρανία μας. Δεν εξωραΐζει αλλά εκφράζει τα συναισθήματά της περασμένα από το φίλτρο της Αγάπης. Το βιβλίο της αξίζει να διαβαστεί από γονείς και δασκάλους, μαθητές και μαθήτριες και από οποιονδήποτε θέλει να γνωρίσει το όραμα μιας εκπαιδευτικού για έναν καλύτερο κόσμο.
Εντούτοις θα ήταν παράλειψη να μην αναφέρουμε ότι και ο ποιητικός λόγος της Πόπης Ντόβα περιέχει επίσης το όραμά της για ένα καλύτερο αύριο εστιάζοντας στην αδιαπραγμάτευτη αξία του φυσικού περιβάλλοντος, αλλά και στην απειλητική επέλαση του πνευματικού σκότους που εξαπλώνεται επικίνδυνα στις μέρες μας.
Ενδεικτικά μεταφέρω στίχους από το ποίημά της «Φύση και έμπνευση», το οποίο έλαβε τιμητική διάκριση στο λογοτεχνικό διαγωνισμό ποίησης και πεζογραφίας (2024):
[…] «Μάγεμα ο πορφυρένιος δίσκος
ψάχνει το είδωλό του στη γαλανή νηνεμία
Κι ο αριστοτεχνικός πίνακας
εξαϋλώνει την έμπνευσή μου.
Αμφίδρομη η σχέση ανθρώπου και φύσης.
Ερωτικό το αποτύπωμα!»
Αντί επιλόγου παραθέτω και στίχους από το ποίημά της «ΣΤΑ ΑΧΝΑΡΙΑ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ» :
[…] «Ο ήχος εσίγησε κι η σκοτεινιά χαλάρωσε.
Το άπειρο σε γαλήνια ώρα
Διαρκής η ανθρώπινη πάλη
κι η ελπίδα ακροβατεί στο στερέωμα
αναμένοντας τη Νίκη επί του σκότους
κι ονειρευόμενη τον θρίαμβο της Αλήθειας».
Θαυμάσια η χρήση της εικονιστικής γλώσσας για να περιγράψει άλλοτε την φυσική ωραιότητα και άλλοτε την πάλη του σκοταδιού με το Φως ή ακόμη και την αναμονή
της νίκης επί του σκότους. Άλλωστε, κάθε πνευματική δημιουργία της Πόπης Ντόβα αποτελεί κομμάτι της ψυχής και της ζωής της, όπως η ίδια το επισημαίνει με αφοπλιστική ειλικρίνεια:
«Όταν μάλιστα η προσπάθειά μου αυτή αναγνωρίζεται και εκτιμάται, με γεμίζει χαρά ενθουσιασμό και με οπλίζει με θάρρος να συνεχίσω πιο εντατικά την ενασχόλησή μου με αυτό που αγαπώ».
*Η Χρυσούλα Σπυρέλη σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και Δημιουργική γραφή στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας (Φλώρινα). Από το 2003 είναι διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα επικεντρώνονται σε θέματα νεοελληνικής λογοτεχνίας. Γράφει επίσης ποιήματα και έχει εκδώσει μέχρι σήμερα τρεις ποιητικές συλλογές.
sinidisi.gr
