To βιβλίο του διδάκτωρα Κώστα Παπαηλιού με τίτλο βιβλίο «Ο Ελβετός φιλέλληνας Ιωάννης Ιάκωβος Μάγερ και η γέννηση του ελληνικού τύπου» προλογίζει ο Νίκος Κορδόσης.
Ο ιδρυτής και Διευθύνων Σύμβουλος του ιστορικού Μουσείου «Διέξοδος» εξηγεί τους λόγους για τους οποίους ανταποκρίθηκε στην πρόταση τονίζοντας ότι «ο,τιδήποτε σχετίζεται με την διατήρηση της ιστορικής μνήμης της πολύπαθης και αγιασμένης πόλης αποτελεί, για το δικό μου σκεπτικό, ύψιστο καθήκον απέναντί της.
Ας σημειωθεί ότι το βιβλίο κυκλοφόρησε στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για τα 200 χρόνια από την Έξοδο του Μεσολογγίου, κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Παρισιάνου της Φιλελληνικής Βιβλιοθήκης».
Το κείμενο του προλόγου του Νίκου Κορδόση:
«Υπάρχουν τόποι όπου η ιστορία δεν ανήκει μόνο στο παρελθόν αλλά συνεχίζει να ζει μέσα στη συλλογική μνήμη των ανθρώπων.
Ένας τέτοιος τόπος είναι το Μεσολόγγι. Η Ιερή Πόλη. Η σημαδεμένη από τον ηρωισμό και τη θυσία των υπερασπιστών της πολιτεία του νερού. Η πολύπαθη και αγιασμένη πόλη που εξακολουθεί να διατηρεί μέχρι σήμερα ζωντανές τις μορφές εκείνων που συνέδεσαν τη ζωή τους με τον αγώνα για την υπεράσπιση της τιμής και της αξιοπρέπειας.
Ανάμεσα στις μορφές αυτές ξεχωρίζει εκείνη του Ιωάννη-Ιάκωβου Μάγερ, του Ελβετού του φλογερού και ρομαντικού φιλέλληνα που έμελλε να ταυτίσει το όνομά του με το Μεσολόγγι και με τα πρώτα βήματα της ελληνικής δημοσιογραφίας.
Γεννημένος στη Ζυρίχη τον Μάρτιο του 1798, την ίδια χρονιά που γεννήθηκε ο μέγιστος υμνωδός της ελευθερίας, ο Διονύσιος Σολωμός, την ίδια χρονιά που γεννήθηκε ο εκλεγμένος από τους συμπατριώτες του Μεσολογγίτες γενικός αρχηγός της Φρουράς της Εξόδου, ο Αθανάσιος Ραζή-Κότσικας αλλά και την ίδια χρονιά που γεννήθηκε ο σημαντικότερος ρομαντικός εκφραστής της ελληνικής τραγωδίας Ευγένιος Ντελακρουά, βαθιά συγκινημένος από τον αγώνα των Ελλήνων για ελευθερία στρέφει το βλέμμα του στο Μεσολόγγι.
Για τον νεαρό Ελβετό το φιλελληνικό κίνημα της εποχής δεν ήταν απλώς ένα πολιτικό γεγονός ήταν ένα κάλεσμα. Ένα κάλεσμα για να αποτινάξει η Ελλάδα τα δεσμά της.
Έτσι το Μεσολόγγι έμελλε να γίνει ο τόπος όπου η ζωή του θα αποκτούσε νόημα. Ο τόπος στον οποίο δεν θα παρέμεινε ένας απλός φιλέλληνας επισκέπτης. Θα ενσωματώνονταν στην κοινωνία της πόλης όπως και πράγματι έγινε αφού γρήγορα οι προεστοί της τον πολιτογράφησαν δημότη του Μεσολογγίου.
Η δράση του πολυδιάστατη. Σε μια εποχή όπου η πόλη δοκιμαζόταν σκληρά από τον πόλεμο, ο Μάγερ οργάνωσε φαρμακείο και νοσοκομείο, συμβάλλοντας στην περίθαλψη των τραυματιών και των αγωνιστών. Όμως το έργο που τον κατέστησε ξεχωριστή μορφή στην ιστορία ήταν η ίδρυση του τυπογραφείου και η έκδοση, από την πρωτοχρονιά του 1824, της εφημερίδας «Ελληνικά Χρονικά».
Από το ταπεινό εκείνο τυπογραφείο, μέσα στις δύσκολες συνθήκες της πολιορκίας, ο Μάγερ κατέγραφε τα γεγονότα του Ιερού Αγώνα και τα μετέφερε στον ελληνικό και ευρωπαϊκό κόσμο. Η εφημερίδα του δεν ήταν μόνο μέσο ενημέρωσης ήταν μια πράξη πίστης στις αξίες της ελευθερίας και της δικαιοσύνης τις οποίες ο ίδιος υπερασπιζόταν με πάθος.
Πίστευε στην ανεξαρτησία του Τύπου, θεωρώντας ότι η δημοσιογραφία όφειλε να υπηρετεί την αλήθεια και το δημόσιο συμφέρον. «Η δημοσιότης είναι ψυχή της δικαιοσύνης», έγραφε χαρακτηριστικά, διατυπώνοντας μια αρχή που παραμένει διαχρονική.
Τα «Ελληνικά Χρονικά» έπαψαν να εκδίδονται τον Φεβρουάριο του 1826, όταν βομβαρδισμός κατέστρεψε το τυπογραφείο. Λίγους μήνες αργότερα, κατά την ηρωική Έξοδο του Μεσολογγίου, ο Μάγερ βρέθηκε ανάμεσα στους υπερασπιστές της πόλης πορευόμενος και αυτός ηθελημένα προς τον θάνατο. Στο δράμα εκείνης της νύχτας χάθηκε μαζί με την γυναίκα του, τις δύο θυγατέρες του και την οικονόμο του.
Όμως η μορφή του έμεινε ζωντανή στη μνήμη των Μεσολογγιτών.
Δεν τον θυμούνται μόνο ως έναν φιλέλληνα που στάθηκε στο πλευρό των Ελλήνων. Τον θυμούνται ως άνθρωπο που επέλεξε συνειδητά να γίνει μέλος της κοινότητάς τους και να μοιραστεί την τύχη της.
Για τους σημερινούς Μεσολογγίτες, ο Μάγερ είναι συμπολίτης τους, αγωνιστής και ταυτόχρονα θεμελιωτής μιας ιδέας: της δημοσιογραφίας ως λειτουργήματος που υπηρετεί την ελευθερία.
Δύο αιώνες μετά την Έξοδο, το Μεσολόγγι εξακολουθεί να τιμά τη μνήμη του.
Η ζωή του υπενθυμίζει ότι η ιστορία της Ιερής Πόλης δεν γράφτηκε μόνο από τους ανθρώπους που γεννήθηκαν σε αυτόν τον τόπο, αλλά και από εκείνους που τον αγάπησαν τόσο ώστε να τον θεωρήσουν πατρίδα τους.
Έτσι ο Μάγερ παραμένει μια τέτοια μορφή. Μια μορφή που συνεχίζει να φωτίζει τη μνήμη και την ταυτότητα της πόλης.
Και ίσως αυτό να είναι το βαθύτερο νόημα της παρουσίας του Ιωάννη-Ιάκωβου Μάγερ στο Μεσολόγγι. Δεν υπήρξε απλώς ένας φιλέλληνας που έφθασε από μακριά για να συμπαρασταθεί στον αγώνα ενός άλλου λαού. Έγινε μέρος της ίδιας της ιστορίας της πόλης και της μοίρας της.
Με την πένα του κατέγραψε τον αγώνα για την ελευθερία και με τη ζωή του τον σφράγισε. Γι’ αυτό και στη μνήμη των Μεσολογγιτών ο Μάγερ δεν ανήκει μόνο στο παρελθόν· ανήκει στη ζωντανή παράδοση της Ιερής Πόλης, ως σύμβολο αφοσίωσης, ελευθερίας και ευθύνης απέναντι στην αλήθεια».
agrinionews.gr
