Μια τυχαία συνάντηση στο Μοναστηράκι Βόνιτσας αποτέλεσε την αφορμή για την συνέντευξη αυτή της Χρύσας Σπαή με τον κ. Στάθη Τσούκαλο, αρχιτέκτονα της Δημόσιας Διοίκησης και της Αυτοδιοίκησης, εργαζόμενο για πολλά χρόνια στην τεχνική υπηρεσία της Νομαρχίας Αιτωλοακαρνανίας και ως Αντιδήμαρχος στον Δήμο Αγρινίου, χτίζοντας σχολεία, παιδικούς σταθμούς, κοινόχρηστους χώρους, αναστηλώνοντας παλιά σχολικά κτίρια, παιδικούς σταθμούς και πολλά άλλα.
Για ποιο λόγο βρεθήκατε σήμερα στο Μοναστηράκι Βόνιτσας;
Αντίθετα στην φιλοσοφία της τσιμεντοποίησης, η οποία συνηθίζεται και στην πόλη μου το Αγρίνιο και σε ολόκληρη την Αιτωλοακαρνανία, όντας για πολλά χρόνια στην αυτοδιοίκηση και ως αντιδήμαρχος σε συνεργασία με τους ανθρώπους και μέσα στις γειτονιές, με ένα συνεχή διάλογο αρχίζαμε να χτίζουμε κοινόχρηστους χώρους.
Αυτούς τους κοινόχρηστους χώρους που είδατε σήμερα εδώ στο Μοναστηράκι, είναι μια συνέχεια μπορώ να πω μιας ολόκληρης ιδεολογίας, της "ιεροποίησης" του χώρου που λέω, με φυσικά υλικά και προστατεύοντας τη γη, χτίζουμε για τη χαρά των ανθρώπων.
Όντας συνταξιούχος πλέον, παρέχω υπηρεσίες μελέτης και επίβλεψης δωρεάν. Κάτι που έγινε και εδώ. Πρότεινα στο Δήμαρχο Βόνιτσας κ. Γεώργιο Αποστολάκη να παρουσιάσω την μετατροπή ενος τσιμεντένιου χώρου σε πάρκο με λειτουργίες ζωής.
Έτσι μπόρεσα και έκανα πέντε μελέτες.
Η μία είναι το χώρο που είδατε σήμερα, ένα θέατρο πέτρινο το οποίο κατασκεύασε ο αρχιμάστορας Τζίμης Μέτσικας, καταγόμενος από το Περάτη, μαζί με τα καθιστικά. Τα πάντα πέτρινα, φυσικά υλικά και χώρους πρασίνου με μεγάλα δέντρα.
Αυτές οι σκακιέρες λοιπόν έχουν τη δυνατότητα να υποδεχτούν ακόμη και πανελλήνια πρωταθλήματα και να δώσουν χαρά ζωής στους κατοίκους και ιδιαίτερα στα παιδιά.
Εδώ στο Μοναστηράκι, υπάρχει παιδικός σταθμός που μελέτησα κατά την διάρκεια της παρουσίας μου στην Νομαρχία Αιτωλοακαρνανίας (1983-2006), δημοτικό σχολείο και γυμνάσιο.
Πώς και πώς περιμένουν οι κάτοικοι να λειτουργήσει το θέατρο των διακοσίων περίπου θέσεων μαζί με τις δύο υπαίθριες σκακιέρες.
Οπότε κάτι καινούριο γεννιέται και δίνει χαρά ζωής στους ανθρώπους που κατοικούν εδώ αλλά και κίνητρα για επισκέπτες.
Πότε προβλέπετε να ολοκληρωθεί το έργο;
Πιστεύω σύντομα, γιατί εκείνο που μένει, όπως το είδατε, είναι να γίνει η βρύση, η πέτρινη βρύση, όπως είναι μια βρύση που μοιάζει με αυτή τη βρύση που είναι στη διασταύρωση της Βόνιτσας, η οποία και εκείνη είναι έργο μου, που έγινε επί θητείας Δημαρχου Άγγελου Αποστολάκη, που ήταν ένας λεβέντης δήμαρχος και χτίστηκε από τον κ. Σταύρο Σταύρου έναν αξιόλογο μάστορα της πέτρας που ζει σήμερα στη Βόνιτσα.
Μένει η βρύση και τα κάγκελα του θεάτρου για να προστατεύονται οι άνθρωποι και τα παιδιά και όλα τα άλλα είναι έτοιμα.
Τα δέντρα έχουν πάρει τον δρόμο τους, μεγαλώνουν καθημερινά και θέλω να συγχαρώ εδώ την αυτοδιοίκηση. Όταν η μία παράταξη οποία διοικούσε και η άλλη που διοικεί σήμερα αισθάνεται συνέχεια η μία της άλλης.
Ξεκίνησε επί δημάρχου κ. Άγγελου Αποστολάκη και συνεχίζεται σήμερα με το σημερινό δήμαρχο τον κ. Θανάση Κασόλα.
Αυτή είναι η αξιοπρέπεια και ο θρίαμβος της αυτοδιοίκησης. Δεν ακύρωσε ο επόμενος δήμαρχος το έργο που ξεκίνησε ο προηγούμενος.
Εγώ είμαι πολύ ευχαριστημένος και από τους ανθρώπους και από τις γυναίκες που με πρωτοβουλία τους ποτίζαν τα δέντρα αυτά τα δύο χρόνια και έτσι έχουμε ένα πάρκο που πιστεύω θα παίξει ένα σημαντικό ρόλο στην τοπική κοινωνία.
Η ιδεολογία της «ιεροποίησης του χώρου» που την ονομάζω εγώ πρέπει να απλωθεί παντού, ώστε να σταματήσει η καταστροφή των πόλεων.
Διατηρούμε όσο δυνατόν περισσότερο γη και οδηγούμε με απλές διαδρομές, πέτρινες διαδρομές σε σημεία ενδιαφέροντος εκεί που υπάρχει η ευτυχία των ανθρώπων. Διατηρούμε το πράσινο και το αυξάνουμε.
Τι προσδοκάτε εσείς από αυτό το έργο που σχεδιάσατε και ολοκληρώνετε;
Όταν γίνονται τέτοια έργα με λειτουργία ζωής, όπως εδώ μια έξυπνη τοπική κοινωνία, μια έξυπνη αυτοδιοίκηση, μπορεί να κάνει πολλά πράγματα, όπως θεατρικές παραστάσεις στο υπαίθριο θεατράκι των 200 θέσεων, πρωταθλήματα σκακιού στις υπαίθριες σκακιέρες και πολλά ακόμη που εναπόκεινται στην φαντασία των τοπικών αρχόντων.
Καταλαβαίνετε λοιπόν ότι ΝΑΙ στο Μοναστηράκι, ΝΑΙ στη Βόνισσα, ΝΑΙ στο Αγρίνιο, ΝΑΙ στην Περατιά, ΝΑΙ στην Πλαγιά, οπουδήποτε δηλαδή σε κάθε τετραγωνικό γης πρέπει να ορίζεις λειτουργίες ζωής. Δεν τα κάνεις τσιμέντο.
Λειτουργώντας έτσι ενισχύουμε την εξωστρέφεια, δημιουργούμε προϋποθέσεις τουριστικής ανάπτυξης χωρίς να αλλοτριώνουμε το περιβάλλον, δίνοντας το ερέθισμα στους επισκέπτες να γνωρίσουν τις ομορφιές του υπέροχου Νομού μας.
Τι άλλο θα μπορούσαμε να δώσουμε σαν μήνυμα για την Αιτωλοακαρνανία να πάει μπροστά;
Πρέπει να αφυπνιστούν οι πολίτες. Γιατί έχει μεγάλη σημασία όταν ανοίγεις την πόρτα από το σπιτικό σου να νιώθεις ότι η τοπική αυτοδίκηση έχει ενδιαφερθεί για σένα.
Να έχεις χαρά στη ζωή σου, να χτιστεί η γειτονιά, να χτιστεί μια πόλη.
Και οι πόλεις δεν χτίζονται με τα τσιμέντα, επομένως πρέπει να συσπειρωθούν ολοι οι άνθρωποι από όποιον κομματικό χώρο και να προέρχονται και να ορίσουν πολιτικές υπέρ των ανθρώπων. Το να "ιεροποιείς" ένα χώρο είναι θέμα πολιτικής που είναι για τη χαρά και την ευτυχία των ανθρώπων. Εάν τον καταστρέφεις αυτό το χώρο, καταστρέφεις και τη ζωή των ανθρώπων.
Ένας εκ των μαστόρων που παρευρισκόταν και δούλευε στο χώρο, ο κ. Κώστας Μπαλατσούκας μας δήλωσε: «Εγώ εργάζομαι σαράντα χρόνια σαν τεχνίτης και εδώ ασχολήθηκα με τις πλακοστρώσεις, τις υπαίθριες σκακιέρες και λοιπές εργασίες. Ασχολούμαστε με το παρών έργο ένα μήνα και εκτιμώ ότι θα ολοκληρωθεί σε δύο βδομάδες. Υπήρχε αψογη συνεργασία με όλους τους εμπλεκόμενους και σίγουρα αυτά τα έργα δίνουν μια προστιθέμενη αξία στην περιοχή. Μακάρι να δούμε και άλλες τέτοιες πρωτοβουλίες από δημοτικές αρχές»
Σημείωση: Στο παρακάτω βίντεο μπορείτε να δείτε μια εκδήλωση όπου παρουσιάστηκε το συνολικό έργο του Αρχιτέκτονα Στάθη Τσούκαλου στην Αιτωλοακαρνανία και διοργάνωσε η Γυμναστική Εταιρεία Αγρινίου.
Τμήμα παραγωγής Ειδήσεων και Ενημέρωσης του site AitoloakarnaniaBEST.gr
