Το 2026 αποτελεί χρονιά ορόσημο για τον Παναιτωλικό, τον ιστορικό σύλλογο του Αγρινίου που γιορτάζει τα 100 χρόνια ιστορίας του.
Μίας ιστορίας η οποία περιλαμβάνει πολλές πτυχές, με πρόσωπα και γεγονότα που άφησαν ανεξίτηλο στίγμα στην πορεία της ομάδας στο χρόνο.
Σημείο αναφοράς για τον Τίτορμο αποτελεί αναμφίβολα και το μέρος όπου «χτυπά» η «καρδιά» του. Το «κλουβί» του, όπως αρέσκονται να το αποκαλούν οι φίλοι του, το γήπεδό του.
Στον αγωνιστικό χώρο του γηπέδου της Προυσιωτίσσης ο Παναιτωλικός έχει «γεμίσει» σελίδες και σελίδες. Με αγώνες που θα μείνουν αλησμόνητοι, με στιγμές που δεν θα ξεχαστούν, με γκολ που θα έρχονται πάντα στις μνήμες όλων.
Ο Παναιτωλικός ιδρύθηκε στις 9 Μαρτίου του 1926 και πρώτο μέλημα των ιδρυτών του υπήρξε η εύρεση του κατάλληλου χώρου για την άθληση των νεαρών που εντάσσονταν στο σωματείο.
Ήδη από τον Ιούλιο του ίδιου έτους αυτός είχε εντοπιστεί. Ήταν το λιοστάσι του Βελή… Ναι, ο χώρος όπου σήμερα βρίσκεται ένα από τα πιο σύγχρονα και λειτουργικά γήπεδα της ελληνικής επαρχίας, 100 χρόνια πριν ήταν ένα λιοστάσι.
Μπορεί ο πρώτος επίσημα καταγεγραμμένος ποδοσφαιρικός αγώνας του Παναιτωλικού να δόθηκε το 1930 στα Ιωάννινα, ωστόσο οι διεργασίες για την διαμόρφωση του λιοστασίου σε ποδοσφαιρικό γήπεδο «έτρεχαν».
Η διοίκηση του Παναιτωλικού συγκέντρωνε δωρεές, με τους αδερφούς Παπαστράτου να συνδράμουν με γενναιόδωρες χορηγίες, περί τις 20.000 δραχμές. Οι ίδιοι οι αθλητές με τα χέρια τους συνέδραμαν ως προς τις εργασίες. Οι ίδιοι έφτιαξαν το χώρο που θα προπονούνταν και θα αγωνίζονταν.
Εξέδρες δεν υπήρχαν. Ο κόσμος για τα επόμενα χρόνια θα παρακολουθούσε το «καμάρι» του Αγρινίου να αγωνίζεται από έναν όχτο, εκεί που σήμερα βρίσκεται η μικρή -πλέον διώροφη- εξέδρα.
Περιμετρικά του γηπέδου υπήρχαν φράχτες και δέντρα. Συκιές, ευκάλυπτα και όχι μόνο. Το 1954 ο Επαμεινώνδας Παπαστράτος φεύγει από την ζωή, αφήνοντας ως τελευταίο ευεργέτημα στον Παναιτωλικό την κατασκευή της μικρής εξέδρας, με την μορφή που την γνωρίσαμε, σε μεγάλο βαθμό, μέχρι και το 2005. Για πολλά χρόνια μάλιστα τα αποδυτήρια του γηπέδου στεγάζονταν σε χώρο στην πλευρά της εξέδρας αυτής.
Στα τέλη της δεκαετίας του ’60-«αυγή» του ’70 κατασκευάστηκε η μεγάλη εξέδρα, στην θέση της οποίας τα προηγούμενα χρόνια υπήρχαν ξύλινοι πάγκοι κάτω από τα θεόρατα ευκάλυπτα. Η εικόνα του γηπέδου στην παρθενική συμμετοχή του Παναιτωλικού στην Ά Εθνική είναι ολότελα διαφορετική από αυτή που είχε μερικές δεκαετίες πίσω.
Εικόνα που θα παραμείνει με μικροπαρεμβάσεις σχεδόν ίδια για τα επόμενα 30 και πλέον χρόνια. Ένα τμήμα της μεγάλης εξέδρας, κεντρικά, θα στεγαστεί (ποιος μπορεί να ξεχάσει το INTERAMERICAN που… «κοσμούσε» την σιδηροκατασκευή), η είσοδος στο γήπεδο για τους ποδοσφαιριστές γίνεται πλέον από την καταπακτή στην γωνία της μεγάλης εξέδρας, αφού τα αποδυτήρια έχουν μεταφερθεί εκεί ενώ χώροι κάτω από την ίδια εξέδρα χρησιμοποιούνται είτε από τμήματα του ερασιτέχνη είτε ως καταστήματα. Βαψίματα και επιφανειακές ανακαινίσεις θα γίνουν την δεκαετία του ’90, ωστόσο φθάνοντας στο 2005 η εικόνα του γηπέδου είναι αποκαρδιωτική.
Ο Παναιτωλικός βρίσκεται στην Γ’ Εθνική όταν αναλαμβάνει τις τύχες του ο Φώτης Κωστούλας. Η αλλαγή που θα φέρει ο νέος ισχυρός άνδρας της ΠΑΕ στην έδρα του Τίτορμου είναι κοσμογονική.
Μέσα σε λίγο διάστημα από την έλευσή του το γήπεδο ανακαινίζεται εκ βάθρων. Όλες οι εξέδρες αποκτούν καθίσματα. Διαμορφώνονται οι εσωτερικοί και εξωτερικοί χώροι, τα ιστορικά ευκάλυπτα περνούν στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Μπουτίκ, γραφεία, καφετέρια, υπερσύγχρονα αποδυτήρια και στέγαστρο στην μεγάλη εξέδρα. Τα συρματοπλέγματα και τα κάγκελα φεύγουν.
Η ανοδική πορεία του Παναιτωλικού τα επόμενα χρόνια φέρνει συνεχώς νέες παρεμβάσεις στο γήπεδο.
Το 2009 αποκτά το «μπαλκονάκι» στην μικρή εξέδρα, το άνω διάζωμα. Το 2010 έρχεται ριζικό «λίφτινγκ». Το «κλουβί» αποκτά φώτα, νέα εξέδρα, το πέταλο της Προυσιωτίσσης και ανανεωμένους χώρους για την φιλοξενία φιλάθλων και ομάδων.
Το 2016 το πέταλο θα στεγαστεί ενώ σε λίγο καιρό πλήρως στεγασμένη θα είναι και η μικρή εξέδρα, το άνω διάζωμα της οποίας επεκτάθηκε. Θα διαθέτει χώρους φιλοξενίας επισήμων και ατόμων με ειδικές ανάγκες. Στο ισόγειο του πετάλου κατασκευάστηκε μικρός συνεδριακός χώρος ενώ αναμένεται η κατασκευή του μουσείου του Παναιτωλικού, στην μεγάλη εξέδρα (σ.σ. εκεί που σήμερα βρίσκονται τα παλιά γραφεία της ΠΑΕ). Παρεμβάσεις θα γίνουν και στους εξωτερικούς χώρους, πλατεία Παναιτωλικού και οδός Προυσιωτίσσης.
Η χωρητικότητα του γηπέδου θα υπερβαίνει τις 7.000 θέσεις ενώ ο σχεδιασμός προβλέπει και ενεργειακή αυτονομία.
Στο πέρασμα 100 χρόνων έχουν αλλάξει πολλά. Από την εποχή που οι αθλητές φόρτωναν με τα βαγονέτα χώματα για να ισοπεδώσουν το λιοστάσι και να το κάνουν γήπεδο, μέχρι τα βαριά μηχανήματα που σήκωσαν κερκίδες ολόκληρες…
Είτε με ξερό, είτε με τον καλύτερο χλοοτάπητα στα πόδια των ποδοσφαιριστών, θα είναι πάντα το σπίτι του Παναιτωλικού.
Εκεί που θα «χτυπά» πάντα η ποδοσφαιρική «καρδιά» του Αγρινίου. Εκεί που το κίτρινο και το μπλε θα μας ενώνει.
Το «κλουβί» αποτελεί αναμφίβολα το μεγαλύτερο αθλητικό «κεφάλαιο» για το Αγρίνιο και το μεγαλύτερο περιουσιακό στοιχείο του Ερασιτέχνη Παναιτωλικού.
Εκεί όπου όλοι έχουμε ζήσει στιγμές ανεπανάληπτες…
Κωνσταντίνος Ρίγκος
LEAD Technologies Inc. V1.01
agrinionews.gr
