Η μελέτη αποσκοπεί να συμβάλλει στη διαμόρφωση ενός συνεκτικού πλαισίου πολιτικής για την ενίσχυση και αναζωογόνηση του τομέα της χειροτεχνίας, και εμπεριέχει ουσιαστικές προτάσεις πολιτικής. Η χειροτεχνία αποτελεί στρατηγικό στοιχείο της πολιτιστικής ταυτότητας της Ελλάδας, αλλά και έναν υποαξιοποιημένο τομέα της δημιουργικής οικονομίας, με αξιοσημείωτες δυνατότητες επιχειρηματικότητας, απασχόλησης, καινοτομίας και εξωστρέφειας.
Η μελέτη βασίστηκε σε δευτερογενή έρευνα, ανάλυση του θεσμικού πλαισίου, ποιοτική διερεύνηση, μέσω 28 συνεντεύξεων με φορείς, κρατικούς αξιωματούχους, επιχειρηματίες και εμπειρογνώμονες, καθώς και σε αναλυτικά εργαλεία όπως η ανάλυση SWOT και η πολυκριτηριακή αξιολόγηση. Η διαδικασία ανατροφοδότησης, μέσω θεματικών εργαστηρίων πολιτικής, επέτρεψε τη συλλογική επεξεργασία τεκμηριωμένων προτάσεων και τη συγκρότηση στρατηγικού πλαισίου παρέμβασης.
