Τα κάλαντα του Λαζάρου έψαλαν μαθητές του Δημοτικού Σχολείου Καλυβίων στο Αγρίνιο, γεμίζοντας το χωριό με χαρά και παραδοσιακές μελωδίες.

Ξημερώνει το Σάββατο του Λαζάρου, μια ξεχωριστή ημέρα για την Ορθοδοξία, αφιερωμένη στην ανάσταση του Λαζάρου από τη Βηθανία, ένα από τα πιο γνωστά θαύματα του Χριστού, όπως περιγράφεται στο Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον. Εκτός από τα Χριστούγεννα, την Πρωτοχρονιά και τα Φώτα, σε ορισμένες περιοχές τα παιδιά ψέλνουν τα κάλαντα του Λαζάρου και οι νοικοκυραίοι τα φιλεύουν με καλούδια.

Το ίδιο έθιμο τηρήθηκε και στο Δημοτικό Σχολείο Καλυβίων Αγρινίου την Παρασκευή 3 Απριλίου 2026. Σε σχετική ανάρτηση, ο πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας, Δημήτρης Αναστασίου, ανέφερε:

«Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος τα παιδιά του Δημοτικού Σχολείου μας γέμισαν χαρά το χωριό με τα κάλαντα του Λαζάρου. Συγχαρητήρια και στους δασκάλους για αυτές τις όμορφες πρωτοβουλίες».

Μέσα από αυτά τα παραδοσιακά έθιμα, οι μικροί μαθητές κρατούν ζωντανή την παράδοση και μεταδίδουν τη χαρά και την πίστη σε όλη την κοινότητα.

Ήρθε ο Λάζαρος, ήρθαν τα Βάγια,
ήρθε των Βαγιών η εβδομάδα.
Ξύπνα Λάζαρε και μην κοιμάσαι,
ήρθε η μέρα σου και η χαρά σου.

Πού ήσουν Λάζαρε; Πού ήσουν κρυμμένος;
Κάτω στους νεκρούς, σαν πεθαμένος.

Δε μου φέρνετε, λίγο νεράκι,
που ‘ν’ το στόμα μου πικρό φαρμάκι.

Δε μου φέρνετε λίγο λεμόνι,
Που ‘ν’ το στόμα μου, σαν περιβόλι.

Ήρθε ο Λάζαρος, ήρθαν τα Βάγια,
ήρθε η Κυριακή που τρων’ τα ψάρια.

Σήκω Λάζαρε και μην κοιμάσαι,
ήρθε η μάνα σου από την πόλη,
σου ’φέρε χαρτί και κομπολόι.

Γράψε Θόδωρε και συ Δημήτρη,
γράψε Λεμονιά και Κυπαρίσσι.

Το κοφνάκι μου θέλει αυγά,
κι η τσεπούλα μου θέλει λεφτά.

Βάγια, Βάγια και Βαγιώ.
τρώνε ψάρι και κολιό.
Και την άλλη Κυριακή,
τρώνε το ψητό τ’ αρνί.

sinidisi.gr